Beyzbol Sopasının Akgüvercinleştirdikleri...

* * *

Şemsi BAYRAKTAR’a Açık Mektup

Senelerdir söylüyoruz…

Bu ülkenin en büyük sorunu yeterince zeka ve bilgi sahibi olmayan insanların siyaset ve bürokrasiyi yönetiyor olması.

Emperyalizm bölgedeki çıkarlarını perdelemek için meseleyi istediği mecraya çekmeye çalışırken bizi temsil ettiğini varsaydığımız kişi ve kurumlarda bu odağa hizmet ediyor.

Emperyalizmin “Barış ve Demokrasisi” en son Irak’a dokundu. Bertolt BRECHT bu konuda şöyle der: Gerçeği görmeyen sadece aptaldır fakat gerçeği gören ve ona yalan diyen suçludur, canidir.

Türk çiftçisini temsil eden bir kurum olan TZOB’un başkanı Şemsi BAYRAKTAR “akil adamlar” arasında yerini almış. Bu kurumun sloganı da “ Vatan Hürriyet Ekmek”…

Emperyalizm bu VATAN çiftçisinin EKMEK ve HÜRRİYET’ini ne hale getirdi buna kısaca bir göz atalım.

24 Ocak Kararlarının ardından ilk Marlboro sigarası bu VATAN’a giriş yaptı. O tarihte 356 bin aile tütün tarımından yaklaşık 40 bin işçi Tekel fabrikalarından geçimini sağlamakta ve üretilen bu katma değerden binlerce insan faydalanmaktaydı. Özellikle Güneydoğu ve Doğu Anadolu’da bolca ekilen bir ürün olan tütün bölge halkı için en büyük gelir kaynaklarından olmakla birlikte o insanları terör örgütünün kucağına itmiyor VATAN’ına bağlıyordu. 2010 yılında nihayet Amerikan sermayesine teslim edilen bu kurumda ne doğru düzgün işçi kaldı ne de tütün tarımından geçimini sağlayan çiftçi.

Sadece TEKEL"in özelleştirilmesiyle her sene yurtdışına asgari 10 milyar lira kaynak aktarılmaktadır.

Devamını gör...

Türk doğulur da, olunur da...

Bugün yine ülke gündemiyle ilgili önemli bulduğum bir makaleyi daha buraya alıyorum. Yalnız makaleye geçmeden önce, bir iki cümle de ben etmek istiyorum.

Türk kelimesi çıkan her ağızdan ve bu kelimeyi niye duyup işitti diye neredeyse her kulaktan davacı olacak kadar içlerinde nefret yaşattıkları halde, halen içimizde bizimle beraber yaşamakta olan bir kesim var.

Bu güruhun sosyopatolojik durumunun ne olduğunu izah elbette uzmanına düşer. Fakat şu kadarını biliyoruz ki, tıpkı vücudun zayıf düştüğü bir zamanda bünyede uykuya yatmış görünen mikropların harekete geçmesi gibi, Türklerin en zayıf düştüğü bir zamanda, artık onu öldürmek zamanıdır diyerek gerçek kimliklerine bürünüp ayaklananlar, bu hevesleri kursaklarında kalınca yeniden kamuflaja giriyor, kimi yeniden dinci, kimi liberal solcu, kimi din sentezli milliyetçi oluyor! Ama ortak özellikleri aynı: Bu topraklardan Türk'ün ayağını kesmek için, içte ve dışta kim kendileri ile aynı gaye içinde ise, onunla derhal işbirliğin içine giriyor!..  

Adam Kürtçülük yapıyor, dibini karıştırıyorsun altından Ermeni komitacısı çıkıyor! Dini hassasiyeti yüksek görüntüsü veriyor, yine dibini karıştırıyorsun, altından; yeni bir din getirerek; İslamiyeti küreselcilerin emelleri ile tevhid etmek için vazifelendirilmiş "dinlerarası diyalogçular" çıkıyor!..

Hasılı, Kürtçüsü, Diyalogçusu, Siyonisti el ele, kol kola Türk'e ve Türklüğe; "Irkçı, kafatasçı, faşist!.." diyerek, dört bir koldan hücuma geçiyor!..

Öyleyse nedir bu, bunları bu kadar ürküten Türk ve nedir bu Türklük?..

Bakalım:

TÜRK DOĞULUR DA, OLUNUR DA...

Devamını gör...

Bu filmi biz daha önce görmüştük...

Dünyaya yeni bir düzen getirmeyi kendince kafasına koymuş yeni emperyalist kültürün bu maksadına kavuşmak için her geçen gün daha zekice tasarlanmış projeler geliştirdiği fikrine zaman zaman kapılmıyor değildik. Lâkin, belki zamansızlıktan, belki sabırsızlıktan, belki de insan hafızasının nisyan(unutma) ile malûl olduğu gerçeğine güvenen neo-emperyalistler, arada bir de olsa eski projeleri ısıtıp ısıtıp yeniden servis etmekte, demek ki kendilerince çok da bir mahzur görmüyorlar!..

Bunlardan birisi de, sanki bugün ilk defa akıla gelmiş de, "yahu bundan daha güzel, daha makul ve daha insanî başka bir yol olabilir miydi ki?.." tarzında beyanatlar eşliğinde yeni bir yöntemmiş gibi uygulamaya konulan bu kerameti kendinden menkul proje, aslında ilk kez 100 sene kadar önce çevrilmiş ve aslında başını ve sonunu gayet iyi bildiğimiz eski bir filmin yeni versiyonundan başka bir şey değil!..

Değerli politikacı, devlet adamı ve yazar Rifat Serdaroğlu, bu sözde insanî ama aslı şeytanî bir tezgâh olan ve o zaman da bugünküyle aynı amaca matuf olmak üzere sahneye konan bu ucube fikrin tarihi arka planını net bir şekilde ortaya koyan bir makale kaleme almış. Mükemmel ve ibretlik bir tarih güncellemesi olarak kabul ettiğimiz bu iki yüzlü girişimin görülmesi gereken asıl yüzünü gösteren bu makale, kendi mekânımızın da kayıtlarına geçmelidir dedik ve olduğu gibi buraya aldık.

Devamını gör...

Vatandaş gözüyle "Açılım" ve "Barış Süreci"

Herhangi bir siyasi parti ya da iktidar alacağı kararlarda ya da uygulamaya koyacağı icraatlarda herhangi bir tereddüt yaşıyorsa, bu tereddüdü gidermenin en aklî yolu kamuoyu yoklamaları yaptırmak ve o konu hakkında halkın ne düşündüğünü öğrenmektir. Namuslu bir demokraside, bir iktidarın "halk için halkla beraber" hareket etmesi bir şiar ise, bunun böyle olması gerekir.

Fakat dünyayı küresel bir hegemonyanın pençesi altında tutmak isteyenler böyle düşünmüyorlar. Onlara göre demokrasi, dünya halklarının kendi dayattıklarına rıza göstermesinden ibaret.

Şeklen "şeçilmiş" ama aslen "atanmış" olan iktidarlar vasıtası ile yeryüzünün her köşesinde kendi egemenliğini kurmak ve sürdürmek niyetinde olan bu küresel hegemonik güç, insanların ne düşündüğünü ne kadar önemsemese ve kiraladığı propagandistler vasıtası ile zehiri bal göstermeye ne kadar çalışsa da, neticede hepsi bir yere kadardır.    

Devamını gör...

Şu bizim akil adamlar...

Biliyorsunuz, şimdilerde ortalığa bir de "akil adamlar" lâfı bırakıldı! 

Hesapta, bunlar eli kolu sıvayacaklar, Kürtlerle Türklerin arasını bulacaklar! 

Ama gel gelelim, "akıllı, aklıbaşında, olgun ve adaletli" anlamında kullanılan bu "akil" kelimesi, esasen bambaşka bir anlam içeriyor. Ve bu anlam, adeta kaderin bir oyunu gibi, bu hayırlı(!) işe soyunanların hakiki niyetleri ile garip bir tevafuk (uygunluk) içinde bulunuyor. 

"Akil" kelimesi, yazar Murat Bardakçı'nın da bugünkü yazısında dikkat çektiği üzere "yamyam, et yiyen" anlamına geliyor! 

Zaten yukarıdaki karikatür de, bu yamyam güruhunun ne maksatla bu işe soyunduğunu ve kimin etini, nasıl bir iştahla yemeye hazır beklediğini fazlası ile tanımlamaya yetiyor.

Bu arada, Murat Bardakçı'nın; doğru kelimenin "âkıl" olması gerektiğini söylediğini, bunun yerine "bilge" kelimesinin de kullanılabileceğini yazdığını da duyurmuş olalım. 

Tabii, böyle ahlâksız bir dalavereye ve bunu tezgâhlayanlara gerekli cevabın verilmesi için "bilgelik" gerekmediğinin de altını çizerek...     

...     

Devamını gör...

Masonik bir sembol olarak Pentagon binası

ABD'nin başşehri Washington D.C (District of Columbia), 1791'de, kendilerini "Hür Masonlar" olarak tanıtan masonik yapılanmanın o dönemki başkanı olan George Washington başkanlığındaki bir heyet tarafından masonik sembollere göre dizayn edildiği de bir sır değil. 

Amerika Birleşik Devletleri'nin başkentinde yer alan ve ABD Savunma Bakanlığı binası olarak 1941 yılında inşasına başlanan ve şekliyle müsemma olarak adına kısaca "Pentagon" denilen bu devasa bina için neden beşgen, yani pentagonal bir biçim tercih edildiği ise hep merak edilip durulan konulardan biridir.

Resmi ağızlar, her ne kadar bu binanın beş kenarının, Ordu, Donanma, Deniz Piyadeleri, Hava Kuvvetleri ve Sahil Güvenlik kuvvetlerini (Army, Navy, Marine Corps, Air Force, and Coast Guard) temsil ettiğini söyleseler de, yukarıda da belirttiğimiz üzere, caddelerinin yerleşiminden resmi binalarındaki detaylara kadar, her köşesi masonik sembollerle bezenmiş bir şehir olan Washington DC'de yer alan Pentagon binasının masonik bir mesaj verecek şekilde planlanmadığına inanmak çok zor.

Bilindiği gibi, genişletilmiş BOP projesini yazan, tasarlayan Pentagon ve CIA adamlarının (Abromowitz’ler, Edelman’lar vs.) Yahudi oldukları da bir sır değil. İşte, gazeteci ve yazar Tevfik Bir, "Şeytan, Firavun ve İşgal" başlığı altında kaleme aldığı yazı dizisinin bir yerinde bu konuya da değiniyor ve bu garip şekilli binanın neden bu şekilde inşa edildiğine dair gayet dikkate değer bir bilgi veriyor:

Devamını gör...

ORASI ÖYLEYDİ, YA BURASI?..

Diyarbakır'da dün düzenlenen Nevruz Şenlikleri, hiç şüphesiz oluşturulan "beklenti"lere uygun bir şekilde cereyan etti. Kimilerine göre barışın ve kardeşliğin, kimilerine göre ise Kürdistan'ın miladı olarak kabul edildi. 

Bu "şenlik"(!) konusunda fikri sorulmayan tek kesim ise "Türk milleti" oldu. Bunun sebebi de, herhalde bu gelişmelerin önünü açan hükümetin Türkleri temsil ettiğini varsaymak olmalı!

Ertesi gün gazetelerde, konuyla ilgili elbette çok sayıda makale kaleme alındı. Hürriyet Gazetesi'nde yazan Ertuğrul Özkök'ün makalesinde yer alan bazı satırları ise doğrusu çok dikkat çekici ve önemli buldum. 

Özkök, "ORASI ÖYLEYDİ, YA BURASI?.." başlıklı makalesinin bir yerinde şöyle diyor:

"Diyarbakır'da büyük bir heyecan vardı. 
 Ülkenin geri kalanında ise büyük bir sessizlik... 
 Sessizlik anlaşılması güç bir durumdur... 
 Çok iyiye de alamet olabilir, kötüye de... 

 Buradaki sessizliği Kürtçe'ye nasıl tercüme edebiliriz?.. 

 Hepimizin duası, iyiye alamet olması..." 

 * * *

"Amin!.." dememek elbette mümkün değil. 

Özkök, az söylemiş ama öz söylemiş, gören gözler için oldukça önemli saptamalar yapmış ve lâfı adeta ağzımızdan almış.

Bundan sonrasını ise biz devam ettirelim:

Devamını gör...

Türkiye’ye gerçekten barış mı geliyor

Altı boş bir "Halkların Kardeşliği" sloganı ile her sorunu çözebileceklerine iman eden kimi romantik sosyalistler, bugün bu düşüncemizi doğrularcasına; uluslarası sermayenin ve onun değnekçiliğini yapan, işine geldiğinde İslamcı, işine geldiğinde Atatürkçü olan TÜSİAD'çı zihniyetin adına "Barış" diyerek orta yere kurduğu fare kapanına hevesle atlıyorlar ve mesela Pelin Batu gibiler, Öcalan denilen tetikçinin sözlerini adeta göklerden gelen bir vahiy gibi, gözyaşları içinde huşu ile dinlediklerini ve adeta tarihe; "Ey tarih, bu yüksek hissiyatı kaydet!.." dercesine, bu tarihi barış(!) kararının içlerinde yarattığı o sözde coşkuyu, nemli gözlerle orada burada anlatıp duruyorlar! 

Böylesine kirli bir ortamda, özenle tezgaha konmuş bu algısal çarpıtmaları usta bir demirci gibi örsüne koyup sabırla bir bir düzelten genç düşünür Eren Erdem'in önemli bulduğumuz aşağıdaki makalesi, hasbel kader de olsa bu mekana yolu düşmüş tek bir okuyucun dahi merakını çeker de, biz de böylece faydalı bir iş yapmış oluruz diye düşündük ve buraya kaydettik.... 

Devamını gör...