Meksika/ABD Sınırında kaçak insan avı

Adına, ister "Yeni Dünya Düzeni", ister "Globalizasyon", ister "Küreselleşme" deyin, hepsi de "umut dolu yeni bir dönemi "  "çağrıştırsın" düşüncesi ile özenle seçilmiş kelimelerdir ve kapitalizmin kendisini  yeni bir ambalajla dünya milletlerine yeniden dayatmasından başka bir şey değildir. Köhne kapitalizmin bu çabası emperyalist niyetleri gizlemeye ne kadar yetecek, o ayrı konu. "Yerel" kimlikli ama global bir egemenliği hedefleyenlerin emrinde, kendi halklarının hızla "yoksullaştırılmasında" görevli kılınmış idarecilerin yarattığı "cehennemlerden" kaçıp kurtulmak isteyen ve doğup büyüdükleri topraklarda "insanca" bir yaşam imkânını ve umudunu kaybeden insanların hazin hikayeleri, öyle görünüyor ki, daha bir çok ümidi söndürerek devam edecek...Ülkemiz üzerinden Avrupa'ya yapılan "insan kaçakçılığı", başka bir boyutuyla Meksika'da da yaşanıyor...İşte bu kaçıştan bazı kareler ve "insanlığın" içine "düşürüldüğü" durum:

Devamını gör...

NAVİ HALKI, PANDORA GEZEGENİ VE KUTSAL AĞAÇ

=== AVATAR ===

 Bir internet sitesinde yayınlanan bir haber analizine yazılmış ve AVATAR filminden yola çıkılarak güncel siyasi durumu değerlendiren bir okuyucu yorumu. İlginç bulacağınızdan eminim...

"Ergenekon davası ilk başladığında operasyonlara gaz vermekle ve bizleri yönlendirmekle görevli bir internet sitesinde birbirini hiç tanımayan ve farklı fikirlere sahip üç arkadaş, ülkenin selameti için, bayrak vatan ve özgürlük mücadelesi bağlamında ortak idealler çerçevesinde görüşlerimizi yazıyorduk. Bizlerin bu duruşuna karşılık, ayrılıkçı kürtler, adresi belli cemaat mensupları ve içimizdeki saftorik keklenmişlerin ettiği hakaretler küfürler çok şiddetli idi, ama bizler pek aldırmıyorduk. Görüşlerimizden dolayı bizlere Ulusağcı (bendeniz) Uludinci (Milli görüş çizgisindeki arkadaş) ve Ulusolcu (şimdi CHP'yi destekleyen, eski kulağı kesik devrimcilerden) adlarını yakıştırmışlardı. Bu terimleri hakaret etme aşağılama adına bizlere yaftaladıklarını da açıkça söylüyorlardı. Yaftalama olarak kullandıkları bu terimler onlar için kötülük anlamı dışında hiç bir şey ifade etmiyordu. Bu durum benim çok dikkatimi çekti ve "toplum olarak nerelerden nereye geldik, ve bu işin sonu nereye gidecek?" diye acı acı düşündüm. Açıkçası vatanımı bayrağımı canımdan çok seven bir insan olarak, bizleri var eden ve bir arada tutan kültür değerlerinin bu kadar aşınması ve alay konusu edilmesine üzüldüm...............

Geçenlerde sinemalara Avatar [İMDB ID No: tt0499549] ismiyle bir film geldi. Okuyucular arasında bu filmi seyreden arkadaşlar da mutlaka vardır. Seyrettiğim bu film benim çok ilgimi çekti. Belki seyretmeyenler olmuştur düşüncesiyle film hakkında kısa bir bilgi vermek istiyorum: Film 2100 yılında Navi adlı bir halkın yaşamını sürdüğü Pandora gezegeninde geçiyor. Pandora gezegeninde bulunan çok özel bir element, bütün enerji kaynaklarını tüketmiş ve yok olma sürecine girmiş olan İnsanoğlu için hayati öneme haiz. Pandora gezegenindeki bu çok özel element ise Navi ırkının yurt edindiği olağanüstü boyutlarda büyük ve kutsal saydığı bir ağacın köklerinin altında. İşte bu elementi alabilmek için, o ağacın mutlaka yıkılması ve tahrip olması gerek. İlginç bir özellikte; ağacın köklerinin bir kısmı dışarıda, toprak üzerinde..............

Naviler avlanma dışında, yaşamlarının hemen hemen tamamını ağacın üzerinde geçiriyorlar. Ağacın kökleri arasında kalan çok geniş alan, onlar için toplantı, seromoni merkezi, dalları üzerindeki bitki benzeri açılır kapanır hamaklar ise uyku ve dinlenme yerleri. Dünya egemenlerinin varlığının devamı için mutlak öneme sahip bu elementi alabilmek, ancak Navi ırkının oradan sürülmesi veya yok edilmesiyle mümkün. Naviler 3 metre boyunda, güçlü kasları, son derece savaşçı ve direnişçi özellikleri olan bir canlı türü. İşte film, bu Navi Irkı ile Emperyalistlerin kiralık paralı askerleri arasında geçiyor ve sonuçta ağaç ve çevresindeki ormanlar bütünüyle savaş makinaları ile yakıp yıkılarak, Navi Irkı oradan zayiat vererek ayrılmak zorunda kalıyor.... Filmde benim en çok dikkatimi çeken sahne, Navilerin Kutsal Ağaçlarını tahrip edip yıkabilmek için, hep köklerine ateş etmeleri oldu. Film bittiğinde, bilmem kaç milyar km. öteden yaklaşık 6 yılda uzay

Devamını gör...

Generalliğe terfi eden Paşalarımız!

Başlık biraz acaip oldu, farkındayım, lâkin daha önce "Sayın General"(*) başlığıyla yayınladığım yazımda; "Bana paşa demeyin!" diyen şimdiki sayın Genelkurmay Başkanımızın bu tutumuna dair fikirlerimi izaha ve  "Paşa" ve "General" arasındaki farkı anlatmaya çalışmıştım...


Şimdi söze başlarken hemen şu tespiti yapmakta yarar görüyorum; Turgut Özal'la başlayan ve12 Eylül sonrasında da yine Özal ve Anavatan Partisi vasıtasıyla iyice pekiştirilen 24 Ocak Kararları'nın ülkede yarattığı  ekonomik değişimi (transformasyon), sosyal dokudaki etkileriyle birlikte ele almak gerekir. Serbest ekonomi denilerek getirilen ithâlat serbestileri ile hızlı bir biçimde ülkeyi adeta istila eden tüketim malları, mahiyeti icabı kendi talebini yaratmakta gecikmedi. Bu saatten sonra gelir düzeyi ne olursa olsun, insanlara sağlanan borçlanma kolaylıkları ve onun yetmediği yerde; "Benim memurum işini bilir" teşvikleri ile alabildiğine körüklenen tüketim iştihasının, gün gelip bu tüketim için ihtiyaç duyulan geliri elde etmek uğruna her yolu mübah kılar hale gelmesi elbette beklenmeyen bir durum değildi ve öyle de oldu. Bu tüketim tahriki kısa sürede siyasetçisinden esnafına, amirinden memuruna kadar toplumun bütün kesimlerine sirayet etti, gemisini kurtarmaya azimli insan sayısında adeta patlama yaşandı. "Devletten maaşlı" askerlerin de her tarafı istila eden bu havadan solumaması elbette mümkün değildi. Daha çok tüketebilme imkânına sahip olmanın toplum içinde daha yüksek bir "statü" demek olduğu bir ortamda bütün manevi ve moral değerlerin bu uğurda "deforme" edilmesi kaçınılmaz bir durumdu. Hele ki "eş"lerin baskısından bunalmamak adeta mümkün değildi. Öyle ya, filânın kocası da senin gibi müdür ama onlar şurdan bir ev daha aldı, yazı bilmem hangi beş yıldızlı otelde geçirdi, filanca müteahidin falanca yerde yaptığı villalara da yazılmış vb...


Bütün bunlar olup biterken bir de adeta bu "transformasyon"a "katalizör" etkisi yapsın diye halk nezdinde saygın olan kurum ve kavramların tahribatına girişildi. O günün gazetelerinde, Turgut Özal'ın "şortla asker teftiş ettiği" haberi resimli olarak manşetlerden veriliyor, artık hiç bir şeyin "dokunulmaz" olmadığı mesajı adeta bir "müjde" gibi millete duyuruluyordu. Haysiyet cellatlığının önü açıldığına göre haysiyet cellatlarının re'sen görev başı yapmamaları için bir sebep de kalmamıştı. Artık her şey alenen tartışılabilir, milli mukaddesata ait ne varsa "artık tartışılması zamanı gelmiştir" denilerek yerlerde dahi sürüklenebilirdi. Bu büyük "ufuk adamı(!)" sayesinde memleket semalarını kaplayan "nur"un aydınlığından olsa gerek, hızla artan iç ve dış borçlanmanın başımıza açacağı işler pek farkedilmiyordu. O yıllarda Sakıp Sabancı İsviçre'lerden; "Hökumattan da, icraatlarından da memnunuk gardaşım" diye beyanatlar vermekten pek mutlu oluyordu. Bu arada da "üç-beş çapulcu" güneydoğumuzda asker-sivil demeden bu ülkenin evlatlarını kırıp geçirmeye başlar olmuştu. Özal sonrasında başbakan olanlardan Tansu Çiller döneminde "teröre karşı" yeni bir "konsept" geliştirilmeye çalışılmış, "özel harekât" adı altında yeni birlikler kurulmuş ve Günydoğu Anadolu'da özel amaçlı yeni bir tugay kurulmasına karar verilmişti. Osman Pamukoğlu Paşa'nın "Unutulanlar dışında yeni bir şey yok" adlı kitabından öğrendiğimize göre, dönemin Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş'in bu tugayı sevk ve idare etmeye istekli bir subay bulmakta epey zorlandığı anlaşılmaktadır. Kime görev tevdi edilmişse, kimi eşinin sağlığını, kimi çocuklarının durumundan mevzuubahisle görev üstlenmekten kaçınmışlar, ta ki "görev" Pamukoğlu'na  tevdi edilene kadar...(Ayrıntılarıyla o kitapta anlatılıyor...) Burada daha fazla ayrıntıya dalıp, "Bir koyup beş alma" politikalarına, "Necip Torumtay"ın istifa nedenine girmeyeceğim. Sadece şunu soracağım: Bütün bu sayıp döktüklerimiz olup biterken ve olaylar adeta "ilmek ilmek" işlenirken bu milletin en güvendiği kurum olan TSK ve başındaki Genelkurmay ekibi ne yapıyordu? Bu sorunun cevabı şu satırlardan çıkarılabilir mi acaba? Buyrun birlikte okuyalım;

Devamını gör...

Anadolu'da Osmanlıcılık oynamak!

Son zamanlarda, sanki Türkiye Cumhuriyeti baştan hatalı bir şekilde kurulmuş da şimdi bu yüzden bir açmaz içine düşmüş gibi laflar sıkça edilmeye ve bu durumu aşmanın bir yolu olarak yeniden "Osmanlı" politiklarına dönülmesi gerektiği yüzlerce kanaldan zihinlere pompalanmaya başlandı. Bu, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni kuran "Müdafaa-i Hukuk İdeolojisi"yle ve elbette bu ideoloji ile Osmanlı'nın külleri üzerinde bambaşka bir anlayışla yepyeni ve bağımsız bir devlet kuran Mustafa Kemal ATATÜRK ile de dolaylı olarak hesaplaşmanın yeni bir yolundan başka bir şey değil.


Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni "Kürt Sorunu", "Ermeni Meselesi", "Türban Sorunu", "Alevi/Sünnî Meselesi" vb. gibi yapay sorunlarla sistemli bir şekilde bir açmaz içine düşürmeye çalışanlar -sanki bu sorunları başımıza musallat edenler kendileri değilmiş gibi- şimdi de dönmüşler bize çözüm yolları öneriyorlar! Zihniyet hep aynı; önce bir hastalık icat et, sonra ilacını sat! Tıpkı, kuş gribi, domuz gribi gibi...Şu söylenenlere bir bakar mısınız: "Kürtleri asimile etme amacında olan Kemalistlerin tersine, Yeni Osmanlıcılık ortak bir kimlik duygusu inşa etmede İslam'a çok daha önemli bir rol biçmektedir."(1)

Şimdi bunu düzeltmeye neresinden başlamalı?

Kim, kimi nasıl ve ne diye asimile etmeye ihtiyaç duymuş?

Öyle ya, her eylem bir ihtiyaçtan doğar!

Yanmış, yıkılmış, darmadağın edilmiş bir imparatorluktan arta kalanlar ne diye bir Balkanları ya da Arap yarımadasında bir yeri değil de Anadolu yarımadasını tutunulacak bir dal olarak görmüş?

Mustafa Kemal "Misak-ı Millî" sınırları olarak neden Anadolu topraklarını düşünmüş?

Neden Sivas'ın "ötesi", Sivas'ın "berisi" diye bir hesaba girmemiş?

Neden kurduğu devletin adında "Türkiye" kelimesini kullanmış?

Şimdilerde kazara ağzınızdan "Türk" kelimesi çıksa neden hemen birileri "Kürd'ü", "Laz'ı", "Çerkez'i" "Türklüğün" karşısına koyuveriyor?

Türklüğün bir ırka indirgenemeyecek ve bir "ırk" çerçevesine sığdırılarak izah edilemeyecek kadar büyük ve güçlü bir "gerçek" olduğunu sizce bilmiyorlar mı?

Biliyorlar elbette de, "bildirmek" istemiyorlar!

Bilmeyenlere de sayın Arslan Bulut'un ağzından biz bildirilelim; "Türkçülük” kavramı son zamanlarda, emperyalizmin güdümünde propaganda yapanlar için “Kürtçülük” kavramı ile birlikte ve ikisinin de bölücülük olduğu iddiasıyla sık sık gündeme getiriliyor. Oysa Türk adı, öncelikle Tengri dinine inanan ve Türkçe konuşanlara verilen bir addır. İçinde çeşitli ırklar barındırmıştır. Elbette temelde Ural-Altay kavimleri vardır fakat bu kavimlerin izine, sadece Asya ve Avrupa coğrafyasında değil, Güney Amerika’daki And dağlarında, Kuzey Afrika’da hatta Güney Afrika’da bile rastlayabilirsiniz.... Atatürk, devletin adına Türkiye, milletin adına Türk derken, kendisi yeni kavramlar icat etmiyordu. Tarihi bir gerçeği, siyasi gündeme taşıyordu. Atatürk, Türk kavramını, “sadece bir milletin adı değil bütün adamların birliği” olarak görmektedir. Dolayısıyla, Türk aleminin karşısına Ermeni sorunu gibi bir sorun çıkarmak için Kürtlerin kullanılmak istenmesi karşısında emperyalizmin restini görmüş ve aynı silâhla karşı koymuştur."(1)

Devamını gör...

"Beceremiyorum, öyleyse ihale edeyim!"

"Milli" bir "çizgi" izleyerek bu ülkenin çocuklarını eğitsin diye kurulmuş bir bakanlığımız var; Milli Eğitim Bakanlığı...

İsminin başına da "Milli" kelimesinin eklenmesi gerekli görülmüş, tıpkı Milli Savunma Bakanlığı'nda olduğu gibi...

Her iki bakanlık da milletin geleceği ile doğrudan ilgili.

Hele ki çocuklarımızla ilgili olanı! Milletin gelecek zamanlardaki yeni temsilcileri! "Emanet" devralacak, emanet devredecek kuşağımız...

Bu sebebten bir oya gibi işlenmeli, biri bile zayi edilmeden hepsi de hayata en doğru şekilde hazırlanmalı...

Ama gelin görün ki, millete bu en doğal hakkı bile çok görülüyor.

Küreselleşme furyasına kapılmış, elde avuçta ne varsa satmayı, millete hizmet etsin diye kurulmuş devlet mekanizmasını kârhaneye çevirip, milleti yolunacak bir kaz gibi görmeyi "çağdaşlık" kabul eden bir zihniyetin en son marifetlerinden eğitimci/yazar sayın Mahiye Morgül sayesinde haberdar olduk.

Millete hizmet(!) için siyaset yaptığını iddia ederek millet kesesinden makam işgal edenlerin geldikleri noktanın özeti şu: "Ben beceremiyorum, öyleyse ihale edeyim!" Tabi ki, maddi manevi her türlü faturası yine milletin sırtına yıkılmak koşulu ile!

Duyurmak ve haberdar etmek boynumun borcudur!


Eğitimin ABD Şirketlerine İhalesi İle İlgili Çağrı


"Ben Mahiye Morgül, eğitimci yazar olarak aşağıdaki konuları basına ve kamuoyuna açıklıyorum.


Son günlerde Milli Eğitim Bakanlığımız tarafından üst üste verilen beyanatlar, eğitimde yaşanan sürecin ülkemizi ve yeni nesli nereye götürmekte olduğunun açık ifadesidir.

Devamını gör...

Borsadaki 'tarihi rekorlar' ve üstü örtülen gerçekler...

Bugün başbakanımızın ağzından da duydunuz; "Borsamız tarihi rekorlar kırıyor", bir rekordan diğerine koşuyor! Bu ne demek? Ekonomimiz fevkalâde iyi demek! Gördüğünüz gibi hükümetimiz siyasi ve hukuki alanlarda olduğu kadar ekonomi alanında da "değişim" ve "dönüşüm"ü gerçekleştirmiş durumda! İşte sizin işsiz gezip aç yaşıyorlar dedikleriniz, olsa olsa bu "değişim" ve "dönüşüm"e ayak uyduramamış olanlardır!


Sayın okuyucu,


İşin artık ancak mizahî bir dille anlatılacak vaziyete gelmesi bir yana, milletin gözünün içine baka baka bütün bunları söyleyebilmek de gerçekten bir beceri işi olsa gerek. Yahu vatandaş bunları dinler, dinler de sonra dönüp bir de kendi cebine bakıp kafasını size doğru şöyle bir çevirirse ona ne cevap vereceksiniz? Onun "cep delik, cepken delik" vaziyetini "borsa'nın tarihi rekorları" ile izah etmeye devam edebilecek misiniz?

Eskiler anlatırlardı; Demokrat Parti iktidarı'nın ilk yıllarında CHP cihetinden gelen bu türden muhalefete merhum Menderes radyodan şu mealde bir cevap vermiş: "Buna vatandaşımız karar versin. Herkes kendi cebine bir baksın, cebi daha önceki hükümetler döneminde mi yoksa bizim dönemimizde mi dolu?" Haberi kahvede dinleyenler birbirlerinin gözüne bakıyor ve biri dayanamayıp cebinden bir paket "YENİCE SİGARASI" çıkarıp masanın üstüne koyarak; "Vallaha doğru söylüyor, eskiden "KÖYLÜ CİGARASI" içerdik, şimdi bunu içiyoruz!" diyor. Ayrıca o dönemde -herkesin cebinde bulunabilir hale geldiği için- kâğıt 2.5 Liralara da "Yel önü" denir olmuş...Yani bundan meramımız bir devrin muhasebesini yapmak değil halkın olaylara kendi cephesinden nasl baktığını vurgulamaktır. Benim cebime giren, benim cebimden çıkandan çoksa huzurlu olurum ve hükümetimi başarılı bulurum. Başka ne anlatsanız boştur. Ha, yalnız burada bir noktanın altını çizmek gerekir ki, bütün bu rekor mekor laflarının altında "ilerisi iyi olacak" kurnazlığı yatmaktadır. Zira, bu bir ümit vermedir ve "ümit vermek" de zaman kazanmanın en iyi yoludur.


Şimdi şurası muhakkak ki, bütün bu "parlak" görüntülerin gerçek yüzünü anlamayan insan sayısı giderek azalmakta. Çünkü artık zülfü yare dokunulmakta! Siz ne kadar allı yeşilli kartlar dağıtsanız, ne kadar nohut mercimek verseniz de uyguladığınız politikalar önce doğrudan bu insanları vuruyor. Geçenlerde Vatan Gazetesinde yayınlanan bir araştırmadan çıkan sonuca bir bakarsak demek istediğimizi sanırım daha iyi anlatmış olacağız. Buyrun:


Ortalama bir vatandaş ayda dolaylı vergiye ne ödüyor?

Devamını gör...

"ENFLASYON"

Yıllardır söylene söylene en fakirimizden en zenginimize kadar dilimize pelesenk olmuş bir kelime var: ENFLASYON!


Aynı zamanda kötü çağrışımlar yapmasıyla da ünlü bir kelime bu. Karikatürlere konu olduğunda, onun ağzından ateşler püskürten bir canavar şeklinde resmedildiğini biliyoruz.


Pahalılığın, hayatı çekilmez kılan ne varsa hepsinin ser-i sebebi hep bu "enflasyon"! Düşerse sevinilir, çıkarsa karalar bağlanır! Hiç bir zaman da "resmî" rakamlarla "piyasa" rakamları birbirini tutmaz. Ama her ne olursa olsun "o" kötü bir "şey"dir ve her zaman "enflasyon"un düşmesi yürek ferahlatan, hükümetlerin başarı hanesine yaldızlı artılar yazdıran bir durumdur.


Yıllar boyu devam edegelen bu koşullanmışlıktan kendimizi bir parça sıyıralım ve bu "mesele"ye "esastan" yaklaşan aklı selim insanlar bu konuda ne diyorlar bir bakalım ve "koşullanmışlıklarımızı" yeniden gözden geçirelim:

Kırk enflasyon mu kırk deflasyon mu

TÜRK ekonomi ufkunu sarmış olan “dışarıdan para gelmezse ekonomimiz çöker, fakirliğe mahkûm oluruz, aç kalırız” bâtıl inancını yıkmak için ezberci zihinleri gagalayıp duruyorum.

Devamını gör...

Başüstüne “Liboş” komutanım!..

Sözüm, bugün gözü kapalı kendini "hizmet"e adayanlara değil, bunlara gözü kapalı destek verenleredir:

Hey gidi benim kendini uyanık belleyen, şahsî çıkarını cemaat toplantılarında görünmekte, onların gazetelerine abone olmakta bulan, "o taraf"ta görünmenin kendisine ciddi menfaatlar sağlayacağını düşünen benim "müslüman" kardeşim!

Yazıhanendeki, iş yerindeki sehpanın üzerine koyup gelene gidene mesaj vermek için abone olarak destek verdiğin o gazeteyi bir gün merak merak edip de açıp içine baktın mı hiç?

Bakmadın elbette! Bakmazsın da!

Zira senin için mühim olan daha bir para yığmak, daha çok mal biriktirmek!

Kaz gelecek yerden tavuk esirgemiyorsun hesapta ama o "kaz gelsin" diye ümit ettiğin yerden esirgemediğin şeyin "tavuk" değil "vatan"ın olduğunu ne zaman anlayacaksın?

Ne de olsa onlar müslüman değil mi?

Ne de olsa onlar okul yaptırıp "dinli" "diyanetli" çocuklar yetiştiriyorlar değil mi?

Böylelikle hem nice "sevaplara" gark olmuş oluyorsun, hem de "dünyalığını" devşirmiş oluyorsun, değil mi?

Ne o, Allahû Tealâ rızık verme işini "özelleştirdi" de bizim mi haberimiz olmadı yoksa?

Alın, bir "nefret"in sizleri bir araya getirdiği liberal kardeşlerinizden birinin, o "para vererek" abone olduğunuz malûm gazetede yazdığı makaleden bir parça!

Okuyun, okuyun da hangi "hizmet"e destek verdiğinizi anlayın!

Tabii, biraz olsun "dünyalık" derdinden ruhunuzu ve bedeninizi sıyırmayı becerebiliyorsanız!...

Devamını gör...