"Hayal kurmak" ve "hayal etmek" çoğu kez aynı anlamda kullanılsa da ikisi de biri birinden farklı kavramlardır. Birincisinde, insanın o an için canı ne istiyorsa onu aklından geçirmesi yeterlidir. İkincisinde ise; (o gün için) gerçekleşmesi fiilen imkânsız olan "niyet ya da emelleri" bir gün gelip gerçek kılmaya yönelik bir "hedef tayini" vardır ve bunun temelinde de mutlaka ki geçerli, tutarlı ve "haklı" gerekçeler olmalıdır. Bu açıdan bakıldığında, "ülkü" edindiğiniz ve ona ulaşmayı özlemle beklediğiniz şey her ne ise, onun için uzun vadeli ve tutarlı bir eylem içinde bulunuyor olmanız gerekir. Aksi halde, sizin bu niyetinizden haberdar bulunanlar-hele ki, ihtirasları aklının önüne geçmeye meyyal biri iseniz-karşınıza özlediğiniz o fırsatı koyar, koyar ama onun hemen önüne de koca bir çukur kazar da, sizin ondan gözünüzü alamayacağınızı ve o çukuru görmeyeceğinizi iyi bilir. Hülasa, emek vermeden "yemek" olmayacağını ve el eli ile "vuslata" erilmeyeceğini iyi bilmek gerekir!...
Son zamanlarla hızla tırmanan iç ve dış olayların tozu dumanı içinde her kafadan bir ses çıkarken ve Türk medyasının aklı başında yazarlarına birer ikişer kalemden el çektirilirken, yine de internet üzerindeki mütevazi web sitelerinden seslerini duyabildiğimiz nadir akil kalem erbapları, "akıl sahipleri"ne hitap etmekten-şükür ki-vazgeçmiyorlar. Bunlardan biri olan sayın Fatma Sibel Yüksek'in 24 Eylül 2011 tarihli; "Kuklacının Oyunları ve Pinokyo'nun Halleri" başlıklı makalesini, ben de burada "akıl sahipleri" ile paylaşmayı kendime vazife sayıyorum. Söz, sayın Yüksek'te:
* * *
Devamını gör...
